Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Η διαστρέβλωση του Γαλ.3,28 ("οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην")

Ένα από τα πιο γνωστά εδάφια που διαστρεβλώνεται ύπουλα και προβάλλεται συχνά ως επιχείρημα υπέρ του διεθνισμού και της παγκοσμιοποίησης από την λεγόμενη εκκλησιαστική αριστερά και τους οικουμενιστές -ακόμη και από διάφορους άθεους διεθνιστές,μαρξιστές,αναρχικούς κτλ-, είναι το περιβόητο "οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην"(Προς Γαλάτας 3,28).

Γενικά,οποιοσδήποτε χριστιανός είναι αρκετά γενναίος για να αμφισβητήσει την
 παγκοσμιοποίηση,την ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση,την "πολυπολιτισμικότητα" και την κατάργηση των εθνών,θα ακούσει πιθανώς αυτό το στίχο, δήθεν ως απόδειξη του ότι ο Θεός όχι μόνο επιτρέπει,αλλά εγκρίνει και ενθαρρύνει όλα τα παραπάνω,ενώ όποιος χριστιανός δεν τα αποδέχεται είναι περίπου αιρετικός!

Είναι όμως έτσι τα πράγματα;

Φυσικά και όχι!

Είναι γνωστή,άλλωστε,η τακτική της διαστρέβλωσης μέσω της αποσπασματικής παράθεσης χωρίων της Βίβλου στους κύκλους των απανταχού εχθρών της αληθείας,με σκοπό την παραπλάνηση Χριστιανών που δεν γνωρίζουν καλά την γραφή.

Έτσι και εδώ,οι διαστρεβλωτές επικαλούνται συνήθως μόνο το κομμάτι του στίχου που τους συμφέρει δηλαδή το
 "οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην".Σπάνια αναφέρουν την υπόλοιπη φράση,δηλαδή το "οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ.",ενώ ποτέ δεν αναφέρουν τους στίχους που προηγούνται,ούτε τους αντίστοιχους επεξηγηματικούς στίχους σε άλλες επιστολές.

Για τον λόγο αυτό,εμείς παραθέτουμε μεταφρασμένο ολόκληρο το επίμαχο κείμενο από τον στίχο 3,23 της Προς Γαλάτας επιστολής:

"Προτού όμως να έρθει η πίστη, φρουρούμασταν περικλεισμένοι από το νόμο, για τη μελλοντική πίστη που επρόκειτο να αποκαλυφτεί.
 Ώστε ο νόμος έχει γίνει δούλος φρουρός παιδιών και οδηγός μας στο Χριστό, για να δικαιωθούμε από την πίστη.
 Όταν ήρθε όμως η πίστη,δεν είμαστε πια κάτω από δούλο φρουρό παιδιών και οδηγό.
 Γιατί όλοι είστε γιοι του Θεού μέσω της πίστης στο Χριστό Ιησού.
 Γιατί όσοι στο Χριστό βαφτιστήκατε,το Χριστό ντυθήκατε.
 Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας,δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει αρσενικό και   θηλυκό. γιατί όλοι εσείς είστε ένας εν Χριστώ Ιησού.
 Αν λοιπόν εσείς είστε του Χριστού, άρα είστε σπέρμα του Αβραάμ, κληρονόμοι σύμφωνα με την υπόσχεση."(Γαλ. 3,23-29)

Όποιος κατανοεί το κείμενο καταλαβαίνει ότι
 καμία σχέση δεν έχει αυτό που γράφει ο Απόστολος Παύλος με την λανθασμένη ερμηνεία που προσπαθούν να αποδώσουν στον στίχο οι διεθνιστές και οικουμενιστές διαστρεβλωτές.

Ο απόστολος Παύλος κηρύττει την καθοριστική σημασία της πίστεως για την σωτηρία και διασαφηνίζει ότι για να γίνει κάποιος κληρονόμος της βασιλείας του Θεού,σύμφωνα με την υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ,δεν έχει σημασία αν είναι Ιουδαίος ή Ελληνας,δούλος ή ελεύθερος,αρσενικό ή θηλυκό,αλλά σώζεται μέσω της πίστης του στον Χριστό.Η σωτηρία δεν είναι μόνο για τους Ιουδαίους,ούτε μόνο για τους ελεύθερους,ούτε μόνο για τους άντρες.Δεν είναι η εξουσία και η ισχύς,ούτε η εθνικότητα,ούτε το φύλο τα κριτήρια της αποδοχής ενός ανθρώπου από το Θεό.Ο άνθρωπος δεν γίνεται πολίτης του παραδείσου επειδή είναι Ιουδαίος,ελεύθερος ή άνδρας, αλλά λόγω του βαπτίσματος και της πίστης του που τον ενώνει με τον Χριστό.Μέσα σε αυτή την ένωση καταργούνται πράγματι όλες οι σαρκικές ιδιότητες του ανθρώπου και ο ίδιος,έχοντας ενωθεί με τον Χριστό,τελικά γίνεται πολίτης της βασιλείας των ουρανών.

Ο λόγος για τον οποίον ο Απόστολος Παυλος αναφέρεται συγκεκριμένα στην φυλή,το φύλο και την κατάσταση είναι γιατί αυτά θεωρούνταν ιδιαίτερα σημαντικά στην κουλτούρα της εποχής εκείνης και ιδιαίτερα στην κουλτούρα των
 Ιουδαίων,οι οποίοι θεωρούσαν οτι λόγω της καταγωγής τους ήταν εκλεκτοί και πνευματικά ανώτεροι από τους εθνικούς ενώπιον του Θεού.Για αυτό άλλωστε και ο Απόστολος Παύλος στην προς Ρωμαίους επιστολή,στους στίχους 2:17 γράφει:"Ιδού,εσύ έχεις ως τίτλον το όνομα του Ιουδαίου,και έχεις σχηματίσει την πεποίθηση ότι είσαι οδηγός των τυφλών και παιδαγωγός κατά Θεόν των αφρόνων."

Πράγματι,ανάμεσα στον Θεό και τους πιστούς,καμία σαρκική και κοινωνική ιδιότητα δεν έχει την παραμικρή σημασία.Το να είναι κάποιος κοντός,ψηλός,χοντρός,λεπτός,υγιής,άρρωστος δεν σημαίνει απολύτως τίποτε για τον Θεό.Κανείς πιστός δεν εχει κάποιο πνευματικό πλεονέκτημα σε σχέση με τους εν Χριστώ αδερφούς του ενώπιον του Κυρίου εξαιτίας κάποιας σαρκικής η κοινωνικής ιδιότητάς του.

Αυτή ακριβώς την αλήθεια εξηγεί και ο
 Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος στο υπόμνημα της προς Γαλάτας επιστολής λέγοντας:

"Υπέροχο!Βλέπετε πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της πίστεως και πως την αποκαλύπτει (ο Παύλος) καθώς συνεχίζει.Πρωτύτερα,έδειξε ότι (η πίστη) τους έκανε υιούς του Πατριάρχη,"Να ξέρετε λοιπόν,λέγει,ότι αυτοί που είναι πιστοί,οι ίδιοι είναι υιοί Αβραάμ"· τώρα αποδεικνύει ότι είναι επίσης υιοί Θεού.Όλοι είστε υιοί του Θεού,λέει,μέσω της πίστης στον Ιησού Χριστό.Μέσω της πίστεως και όχι του νόμου.Μετά,έχοντας πει κάτι το μέγα και το θαυμαστό,σας λέει και τον τρόπο της υιοθεσίας. "Όσοι στο Χριστό βαφτιστήκατε, το Χριστό ντυθήκατε."Και γιατί δεν είπε,άλλωστε,"Όσοι στο Χριστό βαφτιστήκατε,γεννηθήκατε από τον Θεό;"-Γιατί αυτό ήταν που ήθελε κατόπιν να αποδείξει,ότι είναι υιοί-Διότι το θέτει με τρόπο πολύ πιο τρομερό.Είναι ο Χριστός Υιός του Θεού,εσύ Αυτόν ντύνεσαι, έχοντας τον Υιό σε Αυτόν και όντας αφομοιωμένος έρχεσαι σε μία συγγένεια και σε μία φύση με Αυτόν.Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας,δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος,δεν υπάρχει αρσενικό ή θηλυκό εν Χριστό Ιησού.Είδες ψυχή ακόρεστη;Αφού είπε ότι γίναμε υιοί του Θεού μέσω της πίστης,δεν στέκεται σε αυτό,αλλά ψάχνει να βρει κάτι περισσότερο για να παραστήσει (καλύτερα) την πλησιέστερη δυνατή ένωση με τον Θεό.Και αφού είπε ότι ντυθήκατε με Αυτόν,δεν αρκείται σε αυτή την λέξη αλλά την ερμηνεύει,προχωρώντας περαιτέρω σε αυτή τη σχέση και λέει οτι όλοι είστε ένα εν Χριστώ Ιησού,δηλαδή μία μορφή,έναν τύπο έχετε πάντες,αυτόν του Χριστού.Τι μπορεί να είναι τρομερότερο απο αυτά τα λόγια;Ο Έλλην και ο Ιουδαίος και ο πρώην δούλος,όχι Αγγέλου,ούτε Αρχαγγέλου αλλά Αυτού,του Δεσπότου των πάντων,την μορφή λαμβάνει και φαίνεται σαν τον Χριστό.Εσείς είστε του Χριστού,άρα είστε και του Αβραάμ σπέρμα  και κληρονόμοι της υπόσχεσης."
(Migne,PG,τόμος 61,σελ.656)

Ο Απόστολος λοιπόν σε καμία περίπτωση δεν κηρύττει την κατάργηση των εθνών η των διαφορών μεταξύ τους,ούτε την κατά σάρκα ισότητα μεταξύ όλων των ανθρώπων,αλλά
 την ενότητα της πίστεως και την ισότητα της σωτηρίας μέσω της πίστης στον Χριστό.Αυτό ακριβώς εξηγεί και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σχολιάζοντας αυτούς τους στίχους,οτι δηλαδή μέσω του βαπτίσματος και της πίστης στον Χριστό όλοι ανεξαιρέτως οι άνθρωποι ασχέτως φυλής,κατάστασης και φύλου ,μέσω της πίστης και όχι του νόμου,γίνονται κληρονόμοι της ουράνιας βασιλείας.
Μια δεύτερη παρόμοια αναφορά γίνεται από τον απόστολο Παύλο στην επιστολή προς Κολοσσαείς.

"Μην ψεύδεστε ο ένας στον άλλο, αφού γδυθήκατε τον παλιό άνθρωπο μαζί με τις πράξεις
   του
 και ντυθήκατε το νέο,που ανακαινίζεται σε επίγνωση κατά την εικόνα εκείνου που τον   δημιούργησε,
 όπου δεν υπάρχει Έλληνας και Ιουδαίος,περιτομή και ακροβυστία,βάρβαρος,Σκύθης, δούλος,ελεύθερος,αλλά τα πάντα και σε όλους είναι ο Χριστός.
 Ντυθείτε,λοιπόν,ως εκλεκτοί του Θεού άγιοι και αγαπημένοι,με σπλάχνα οικτιρμού, χρηστότητα,ταπεινοφροσύνη, πραότητα, μακροθυμία."(Προς Κολοσσαείς 3:9-12)

Και εδώ,όπως και στους αντίστοιχους στίχους της προς Γαλάτας επιστολής,ο Παύλος διευκρινίζει οτι όλοι ανεξαιρέτως οι
 πιστοί,έχοντας εγκαταλείψει την παλιά τους πίστη(την ειδωλολατρεία) και έχοντας βαπτιστεί και ντυθεί τον Χριστό,γίνονται,μέσω της πίστης και του βαπτίσματος,πνευματικά ίσοι και εκλεκτοί ενώπιον του Θεού.

Ωστόσο,η πνευματική ισότητα μεταξύ των Χριστιανών ανεξαιρέτως φύλου και κατάστασης δεν συνεπάγεται
 επ' ουδενί και την σαρκική(σωματική) ισότητα μεταξύ των εθνών ή των ανδρών και γυναικών,ούτε την κοινωνική ισότητα μεταξύ του δούλου και του κυρίου του και για αυτό ο Απόστολος αμέσως μετά δεν διστάζει να κάνει τις εξής προτροπές:

Οι γυναίκες, να υποτάσσεστε στους άντρες σας, όπως είναι σωστό στον Κύριο.
(Προς Κολοσσαεις 3:18)

Οι δούλοι
*,να υπακούτε σε όλα στους κατά σάρκα κυρίους σας, όχι με οφθαλμοδουλία σαν ανθρωπάρεσκοι, αλλά με απλότητα καρδιάς να φοβάστε τον Κύριο.
(Προς Κολοσσαεις 3:22)

(*πρέπει εδώ οπωσδήποτε να διευκρινιστεί ότι η δουλεία στην οποία αναφέρεται εδώ ο Απόστολος ήταν αποτέλεσμα οικονομικών και κοινωνικών αιτίων καθώς εκείνη την εποχή συνηθιζόταν άνθρωποι να πουλούν τους εαυτούς τους ως δούλους όταν δεν μπορούσαν να πληρώσουν τα χρέη τους ή να φροντίσουν τις οικογένειές τους.Δεν αναφέρεται στην αιχμαλωσία,τον εξανδραποδισμό ή την σκλαβιά,τα οποία σαφώς και καταδικάζει ρητά η γραφή.)

Αυτά ακριβώς επιβεβαιώνει και ο ο μέγας θεολόγος και πατέρας της Εκκλησίας άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς,στο έργο του "Στρωματείς":


"Η άρχουσα δύναμη είναι λοιπόν η κεφαλή.Και αν ο Κύριος είναι η κεφαλή του ανδρός,και ο άνδρας η κεφαλή της γυναικός,ο άνδρας,όντας η εικόνα και η δόξα του Θεού είναι ο ίδιος κύριος της γυναικός. Όπως ακριβώς είναι γραμμένο στην προς Εφεσίους επιστολή:"Να υποτάσσεστε ο ένας στον άλλον με φόβο Θεού.Αι γυναίκες να υποτάσσονται στους άνδρας των, σαν να υποτάσσονται στον Κυριον. Διότι ο άνδρας είναι κεφαλή και αρχηγός της γυναικός, όπως και ο Χριστός είναι κεφαλή και αρχηγός της Εκκλησίας, ο οποίος όμως Χριστός είναι συγχρόνως και σωτήρ του σώματος της .Οι δε άνδρες εξ άλλου να αγαπάτε τας γυναίκας σας,όπως και ο Χριστός ηγάπησε την Εκκλησίαν.Ετσι και οι άνδρες οφείλουν να αγαπούν τας γυναίκας των, όπως αγαπούν τα ιδικά των σώματα. Εκείνος που αγαπά την γυναίκα του, τον εαυτόν του αγαπά, αφού αποτελεί ένα σώμα με αυτήν.Διότι ποτέ κανείς δεν μίσησε το σώμα του."(Προς Εφεσίους 5:21-29).Και σ'αυτή προς τους Κολοσσαείς είπε:Οι γυναίκες, να υποτάσσεστε στους άντρες σας, όπως είναι σωστό στον Κύριο. Οι άντρες,να αγαπάτε τις γυναίκες σας και μη γίνεστε πικροί προς αυτές.Τα παιδιά,να υπακούτε στους γονείς σας σε όλα, γιατί αυτό είναι ευάρεστο στον Κύριο. Οι πατέρες, μην ερεθίζετε τα παιδιά σας, για να μην αποθαρρύνονται.Οι δούλοι,να υπακούτε σε όλα στους κατά σάρκα κυρίους σας, όχι με οφθαλμοδουλία σαν ανθρωπάρεσκοι, αλλά με απλότητα καρδιάς να φοβάστε τον Κύριο.Ό,τι κι αν κάνετε,με την ψυχή σας να το εργάζεστε όπως στον Κύριο και όχι σε ανθρώπους,και να ξέρετε ότι από τον Κύριο θα απολάβετε την ανταπόδοση της ουράνιας κληρονομιάς. Στον Κύριο Χριστό να υπηρετείτε ως δούλοι.Γιατί εκείνος που αδικεί θα πάρει αυτό που αδίκησε, και δεν υπάρχει προσωποληψία.Οι κύριοι,το δίκαιο και την ισότητα να παρέχετε στους δούλους σας, και να ξέρετε ότι και εσείς έχετε Κύριο στον ουρανό,όπου δεν υπάρχει Έλληνας και Ιουδαίος, περιτομή και ακροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δούλος, ελεύθερος, αλλά τα πάντα και σε όλους είναι ο Χριστός."
(Migne,PG,τόμος 8,σελ.1277)

Σύμφωνα,λοιπόν,
 με τον άγιο το ότι η (χριστιανή) γυναίκα είναι πνευματικά ίση με τον (χριστιανό) άντρα ενώπιον του Θεού και εξίσου κληρονόμος της βασιλείας Του,δεν σημαίνει οτι είναι και κατά σάρκα ίση,ούτε οτι έχει τον ίδιο ρόλο,αλλά αντιθέτως,όντας κατά σάρκα(ιεραρχικά) κατώτερη του ανδρός(Α Κορ.11,8),πρέπει να υποτάσσεται σ'αυτόν.(Και ο άνδρας φυσικά οφείλει να αγαπάει την γυναίκα του με ολη του την καρδιά και να θυσιάζεται για αυτή.)Το ίδιο ισχύει και για τον κύριο και τον δούλο. Ό δούλος όντας Χριστιανός είναι πνευματικά ίσος με τον κύριό του και εξίσου κληρονόμος της βασιλείας του Θεού μέσω της πίστης στον Χριστό.Παραμένει,όμως,δούλος και σύμφωνα με τον Απόστολο Παυλο οφείλει να υπακούει σε όλα τον "κατά σάρκα" κύριό του.Ο κύριος του δούλου απο την αλλη πλευρά, προτρέπεται στο να φέρεται με την μέγιστη δυνατή αγάπη,δικαιοσύνη και ισότητα στον δούλο του αλλά δεν υποχρεούται να τον ελευθερώσει.Η ισότητα μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των πιστών είναι πνευματική(αναφέρεται στην σωτηρία) και όχι φυσική-σαρκική ούτε κοινωνική,κατι που διευκρινίζει ο άγιος Κλήμης λέγοντας "και εσείς έχετε Κύριο στον ουρανό,όπου δεν υπάρχει Έλληνας και Ιουδαίος,περιτομή και ακροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης,δούλος,ελεύθερος,αλλά τα πάντα και σε όλους είναι ο Χριστός."


Όμως,εκεί που η πνευματική φύση και σημασία της ισότητας της σωτηρίας δια της πίστεως,γίνεται απολύτως κατανοητή,είναι στην Α' προς Κορινθίους επιστολή,στους στίχους 12,11-13,όπου ο Απόστολος Παύλος γράφει:

"Ολα δε αυτά τα ενεργεί το ένα και το αυτό Αγιον Πνεύμα, το οποίον σύμφωνα με την αγαθήν και πάνσοφον αυτού θέλησιν μοιράζει ιδιαιτέρως στον καθένα τα χαρίσματα.
Διότι όπως ακριβώς το σώμα ένα είναι και έχει πολλά μέλη, όλα δε τα μέλη του ενός σώματος, καίτοι είναι πολλά, αποτελούν ένα σώμα,έτσι και ο Χριστός μαζή με όλους τους πιστούς, ανεξαρτήτως των χαρισμάτων και δωρεών που έχουν, αποτελεί ένα πνευματικόν σώμα.

Διότι και ημείς όλοι οι πιστοί εις ένα Πνεύμα εβαπτίσθημεν, ώστε να αποτελέσωμεν ένα σώμα, είτε Ιουδαίοι είμεθα είτε Έλληνες είτε δούλοι είτε ελεύθεροι και όλοι σαν δένδρα φυτευμένα στον παράδεισον της Εκκλησίας εποτίσθημεν από το αυτό Αγιον Πνεύμα με το ζων ύδωρ της χάριτος."
(Α' Κορινθίους,12:11-13)

Σχετικά με αυτό,ο
 άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς,στο σπουδαίο έργο του "Παιδαγωγός" σχολιάζει:

"Η πίστη,μπορεί να περιγραφεί,ως ορμή που δημιουργείται εν καιρώ·το τελικό αποτέλεσμα είναι η εξασφάλιση της υπόσχεσης στην αιωνιότητα.Ο ίδιος ο Κύριος απεκάλυψε σαφέστατα
 την ισότητα της σωτηρίας όταν είπε "Και αυτό είναι το θέλημα εκείνου, που με έστειλε· δηλαδή καθένας που βλέπει τον Υιόν και πιστεύει εις αυτόν να έχη ζωήν αιώνιον.Και εγώ θα τον αναστήσω ένδοξον κατά την μεγάλην ημέραν της κρίσεως."(Ιω.6,40)".
(Migne,PG,τόμος 8,σελ.283)

και συνεχίζει:

"Το οτι η
 πίστη είναι η μία καθολική σωτηρία της ανθρωπότητας και οτι υπάρχει η ίδια ισότητα και κοινωνία μπροστά στον δίκαιο και φιλάνθρωπο Θεό,για όλους,ο Απόστολος το εξήγησε λέγοντας περί αυτού:Προτού όμως να έρθει η πίστη, φρουρούμασταν περικλεισμένοι από το νόμο, για τη μελλοντική πίστη που επρόκειτο να αποκαλυφτεί.Ώστε ο νόμος έχει γίνει δούλος φρουρός παιδιών και οδηγός μας στο Χριστό, για να δικαιωθούμε από την πίστη.Όταν ήρθε όμως η πίστη, δεν είμαστε πια κάτω από δούλο φρουρό παιδιών και οδηγό.Δεν ακούτε οτι δεν είμαστε πλέον κάτω απο τον νόμο που συνοδευόταν απο τον φόβο,αλλα κάτω απο τον Λόγο,τον παιδαγωγό της ελεύθερης επιλογής;Ύστερα προσέθεσε τα εξής,καθαρά από κάθε προσωποληψία,λόγια:Γιατί όλοι είστε γιοι του Θεού μέσω της πίστης στο Χριστό Ιησού.Γιατί όσοι στο Χριστό βαφτιστήκατε, το Χριστό ντυθήκατε.Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό. γιατί όλοι εσείς είστε ένας εν Χριστό Ιησού.(Προς Γαλάτας 3,26-28).Δεν υπάρχουν,αρα,στον ίδιο λόγο κάποιοι γνωστικοί και κάποιοι ψυχικοί,αλλα όλοι όσοι έχουν εγκαταλείψει τις σαρκικές επιθυμίες είναι ίσοι και πνευματικοί ενώπιον του Θεού."
(Migne,PG,τόμος 8,σελ.285)


Συμπεράσματα:

Ο Απόστολος Παύλος,σύμφωνα πάντα με τους θεολόγους άγιους πατέρες,αναδεικνύει σε αυτούς τους στίχους την καθοριστική σημασία της πίστης μέσω της οποίας επικρατεί η ισότητα της σωτηρίας για όλους ανεξαιρέτως τους πιστούς.Το γεγονός,δηλαδή,οτι ο κάθε άνθρωπος ανεξαιρέτως φυλής,κατάστασης,φύλου κτλ,εφόσον πιστέψει στον Χριστό και βαπτιστεί γίνεται ίσος ενώπιον του Θεού και εξίσου κληρονόμος της βασιλείας του.


races of menΩστόσο,σε καμία περίπτωση ο Απόστολος δεν κηρύττει την κατάργηση όλων των φυλετικών,ταξικών και σεξουαλικών διαφορών και ανισοτήτων,ούτε φυσικά προωθεί με κάποιον τρόπο την πλήρη τεχνητή εξίσωση των ανθρώπων η την κατάργηση των διακριτών εθνών.Παρά το γεγονός οτι ο στίχος έχει χρησιμοποιηθεί με την στρεβλή αυτή ερμηνεία,η πραγματική του σημασία απέχει πάρα πολύ από αυτό.Ουδαμώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αμφισβητήσει,για παράδειγμα,τις θεωρητικές και ουσιαστικές διαφορές στην φυσιολογία,την ψυχολογία και γενικά στις φυσικές διαφορές ανάμεσα στις ανθρώπινες φυλές και τα φύλα.Το αν αυτές οι διαφορές υπάρχουν είναι μια τελείως διαφορετική ερώτηση-ο στίχος δεν τις επιβεβαιώνει η τις καταργεί,αφού δεν αναφέρεται καν σε αυτές.

Δεν μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καταδικάσει τις
 "ταξικές διαφορές" ούτε τον λεγόμενο "ρατσισμό" η "σεξισμό" εκτός του πλαισίου του στίχου εκτός αν αυτά σχετίζονται με το θέμα της σωτηρίας και της ενότητας της πίστεως,στο οποίο και αναφέρεται ο στίχος.

Δεν μπορεί καν να χρησιμοποιηθεί ως θέση κατά των εθνικών,ταξικών και σεξουαλικών διακρίσεων
 σε αλλόθρησκους ή/και αιρετικούς αφού η εξάλειψη όλων αυτών των διαφορών βασίζεται στο ότι όλοι οι πιστοί είναι "ένα εν Χριστώ".Για να ισχύσει η πνευματική ισότητα ενώπιον του Θεού για έναν άνθρωπο,προϋποτίθεται η πίστη του στον Χριστό.Αλλόθρησκοι και αιρετικοί σε καμία περίπτωση δεν απολαμβάνουν αυτή την ισότητα καθώς δεν μπορούν μέσω της πλανεμένης πίστης τους να έρθουν σε κοινωνία με τον Χριστό.Μπορεί ωστόσο να χρησιμοποιηθεί σαν κάλεσμα προς όλους τους απίστους για να πιστέψουν,να βαπτιστούν χριστιανοί και να γίνουν και αυτοί ένα με όλους τους πιστούς εν Χριστώ,όπου,πνευματικά μιλώντας,καταργούνται πράγματι όλες οι διαφορές μεταξύ των φυλών,των τάξεων,των φύλων κτλ.

Όμως,ακόμη και μεταξύ των πιστών,οι οποίοι είναι πράγματι πνευματικά ίσοι και ενωμένοι με τον Χριστό,οι σαρκικές διαφορές και ανισότητες εξακολουθούν να ισχύουν μεταξύ των ατόμων και των ομάδων στην επίγεια ζωή μας.Για παράδειγμα,το ότι είμαστε "όλοι ένα εν Χριστώ" δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση οτι ο άνδρας γίνεται
 σωματικά ίσος με την γυναίκα,ούτε ότι έχει το δικαίωμα πχ να εισέρχεται στις γυναικείες τουαλέτες της Εκκλησίας με την λογική του ότι "δεν υπάρχει αρσενικό και θηλυκό εν Χριστώ".

Αυτό άλλωστε το διευκρινίζει με τρόπο ευθύ και ξεκάθαρο σε σχόλιο του πάνω στον στίχο Γαλ.3,28 ο έτερος μέγας και πολυγραφότατος θεολόγος πατέρας της Εκκλησίας άγιος Αυγουστίνος γράφοντας οτι:

"Οι διαφορές στην φυλή,στην κατάσταση ή στο φύλο,πράγματι αφαιρούνται από την ενότητα της πίστεως αλλά παραμένουν ενσωματωμένες στις επίγειες κοινωνικές μας σχέσεις,ενώ στο ταξίδι αυτής της ζωής,οι ίδιοι οι Απόστολοι διδάσκουν ότι πρέπει να τυγχάνουν σεβασμού και πρότειναν ακόμη και το ζην σύμφωνα με τις φυλετικές διαφορές μεταξύ Ιουδαίων και Ελλήνων σαν υγιή κανόνα."
(Migne,PL,τόμος 35,σελ. 2125)



Έτσι,καταρρίπτεται οριστικά η ύπουλη αθεολόγητη ερμηνεία σύμφωνα με την οποία ο Απόστολος Παύλος γράφοντας "οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην" κήρυξε υπέρ του διεθνισμού,του "πολυφυλετισμού" και της κατάργησης της έννοιας του έθνους.

Κατόπιν τούτου,μπορεί κανείς να αντιληφθεί  την πονηρία και την δολιότητα των οικουμενιστών- διεθνιστών.Διαστρεβλώνουν την Αγια Γραφή παρερμηνεύοντας μεμονωμένους στίχους, προκειμένου να την φέρουν στα μέτρα τους με απώτερο σκοπό την δημιουργία μιας νεορθόδοξης μεταπατερικής "προοδευτικής" "μαρξιστικής" θεολογίας,που εξυπηρετεί και διευκολύνει το αντιχριστιανικό και αντεθνικό έργο τους.Το έργο,δηλαδή,της καταστροφής των παραδοσιακών χριστιανικών ηθών,των εθνών και των πατρίδων.Των ηθών που ο ίδιος ο Θεός υπέδειξε,των εθνών που ο ίδιος ο Θεός δημιούργησε και των πατρίδων,τα σύνορα των οποίων ο ίδιος ο Θεός όρισε.

Και δυστυχώς αυτή αλλά και πολλές παρόμοιες απόψεις παρουσιάζουν ιδιαίτερα μεγάλη απήχηση μεταξύ,όχι μόνο των αφελών χριστιανών,αλλά και θεολόγων,ακόμη και κληρικών.

ΕΧΑ