Σάββατο, 30 Δεκεμβρίου 2017

Τι ΔΕΝ σου είπαν για τους ξένους στην αγία γραφή


Μετά την ύπουλη διαστρέβλωση του Γαλ.3,28("οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην"),η εκκλησιαστική αριστερά,για άλλη μια φορά,δεν διστάζει να επιστρατεύσει ακόμη και στίχους απο την...παλαιά διαθήκη προκειμένου να νομιμοποιήσει την άλωση των χριστιανικών ευρωπαϊκών εθνών και ιδιαίτερα της Ελλάδος από αλλόφυλους μουσουλμάνους λαθρομετανάστες-εισβολείς.

Διαβάζουμε,λοιπόν,σε μαρξιστική ψευτο-χριστιανική σελίδα:

"Η αντίληψη της υπεράσπισης των ξένων, είναι φανερή στην Αγία Γραφή: 

«Ο Κύριος, ο Θεός σας… είναι εκείνος που… αγαπάει τον ξένο… Να αγαπάτε λοιπόν τους ξένους…» (Δευτ. 10:17-19, ΝΜΒ). Μάλιστα, περιέχει αυστηρές σχετικές διακηρύξεις: «Καταραμένος όποιος διαστρεβλώνει το δίκιο του ξένου…» (Δευτ. 27:19, ΝΜΒ). Επίσης, ανάμεσα στους εργαζόμενους, δεν κάνει διάκριση σε ντόπιους και ξένους: «Μην εκμεταλλεύεσαι ποτέ τον μισθωτό, το δυστυχισμένο και το φτωχό συμπατριώτη σου ή τον ξένο που ζει σε μια από τις πόλεις της χώρας σου.» (Δευτ. 24:14-15, ΝΜΒ)."

Σε άλλη παρόμοια σελίδα διαβάζουμε:

"Τέτοιες μαρτυρίες τής εκκλησιαστικής γραμματείας... εισπράττονται μάλλον ως εξαιρέσεις μέσα στο σημερινό καταιγισμό αμυντικού λόγου, ο οποίος βλέπει το μετανάστη πρωτίστως ως απειλή -είτε για τη φυλετική καθαρότητα, είτε για την εθνική συνοχή, είτε για την πολιτιστική ταυτότητα και τη θρησκευτική φυσιογνωμία μας. (...) 
    
Το προανάκρουσμα αυτής τής ταύτισης Θεού και ξένου το βρίσκουμε ήδη στην Παλαιά Διαθήκη...

«Αν κάποιος ξένος έρθει να μείνει μαζί σας στη χώρα σας, μην τον εκμεταλλευτείτε. Να του φέρεστε όπως σ’ έναν συμπατριώτη σας. Να τον αγαπάτε σαν τον εαυτό σας, γιατί κι εσείς ξένοι ήσασταν στην Αίγυπτο» (Λευιτ. 19,33-34)"

Για μια ακόμη φορά,οι μαρξιστές ψευτοχριστιανοί,με την πονηρία που τους διέπει και νομίζοντας οτι απευθύνονται σε αφελείς,επικαλούνται το Δευτερονόμιο και το Λευιτικό - ένα βιβλίο της Βίβλου το οποίο,κατά πάσα πιθανότητα,οχι μόνο δεν έχουν διαβάσει,αλλά ούτε καν γνώριζαν ότι υπήρχε πριν αλιεύσουν την προαναφερθείσα παραπομπή απο την δημοσίευση κάποιου κρυφομαρξιστή θεολόγου.

Ιδού λοιπόν ένας εύχρηστος κατάλογος αφιερωμένος σε όλους τους εντός και εκτός της Εκκλησία, οι οποίοι επιμένουν ότι η Βίβλος απαιτεί "έναν νόμο για τους ντόπιους και τους ξένους", υπονοώντας τα "ανοικτά σύνορα",την "καθολική υπηκοότητα" και την "εθνική αλλοίωση".

Ενώ,λοιπόν,η Βίβλος πράγματι απαγορεύει την κακομεταχείριση των αλλόφυλων και γενικά των ξένων,επιμένει ότι οι αλλοδαποί πρέπει να αντιμετωπίζονται δίκαια.Και αυτή η δικαιοσύνη,προς απογοήτευση ορισμένων,περιλαμβάνει αρκετές ανισωτικές διακρίσεις.Ιδού κάποιες απο αυτές:

1) Οι αλλοδαποί δεν δικαιούνταν να κατέχουν γη στο Ισραήλ,μόνο να ενοικιάζουν,καθώς όλα τα περιουσιακά στοιχεία ανακατανέμονταν στις φυλές και τις φατρίες του Ισραήλ κάθε πεντηκοστό έτος-Ιωβηλαίο.(Λευιτ.25:8).

2) Οι αλλοδαποί αποκλείονταν από όλες τις θέσεις εξουσίας στην εκκλησία και το κράτος.(Δευτ.1: 13-16,17:15)

3) Οι αλλοδαποί αποκλείονταν αυστηρά από τον εσωτερικό χώρο του Ναού και η παράβαση αυτού του εκκλησιαστικού διαχωρισμού τιμωρούταν με το θάνατο.
Αποτέλεσμα εικόνας για court of the gentiles
Η επιγραφή που απαγόρευε με την ποινή του θανάτου
την είσοδο ξένων στο εσωτερικό χώρο του Ναού.
Το αν οι προειδοποιητικές επιγραφές που προειδοποιούσαν τους αλλοδαπούς να μην παραβιάζουν τον εσωτερικό χώρο ήταν μέρος της προσθήκης του Ηρώδη - ο «χώρος των Εθνικών» - δεν το γνωρίζουμε με βεβαιότητα.Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι βρίσκουμε αναφορές για "εσωτερικό" και "εξωτερικό" χώρο από την εποχή του ναού του Σολομώντα,έτσι φαίνεται ότι υπάρχει ταύτιση με τους αρχικά χωρισμένους χώρους.



Αυτό,ωστόσο,δεν εμπόδιζε τους αλλοδαπούς απο το να λατρεύουν τον Θεό με οποιονδήποτε τρόπο. Οι ξένοι όφειλαν να υπακούν στον νόμο του Θεού,όπως και οι Ισραηλίτες (π.χ., Εξ.20:10) και, όπως αναφέρθηκε,μπορούσαν ακόμη και να πλησιάσουν,στον εξωτερικό χώρο των Εθνικών,για να προσευχηθούν και να προσκυνήσουν τον Θεό του Ισραήλ.

4) Καθώς οι ξένες θρησκείες απαγορεύονταν αυστηρά στο Ισραήλ (2 Παραλ.15:13,Δευτ.13:6-10,Εξοδ. 22:18, Λεβ.20:27 κλπ.),δεν επιτρεπόταν στους αλλοδαπούς να διατηρούν την δική τους θρησκεία και θα μπορούσαν,τουλάχιστον σε ορισμένες περιπτώσεις,να εξολοθρευτούν εάν εξασκούσαν ή επέμεναν να εξασκούν ξένη θρησκεία εντός της χώρας.Αυτή ήταν,άλλωστε,η ουσία πίσω από τις επαναλαμβανόμενες εκστρατείες κατεδαφίσεων των ειδωλολατρικών ναών και βωμών,καθώς και οι εκστρατείες εξολόθρευσης των ιερέων του Βάαλ.
Αποτέλεσμα εικόνας για slaying of baals
Η σφαγή των ιερέων του Βάαλ από τον προφήτη Ηλία
Μακριά από οποιεσδήποτε προοδευτικές και οικουμενιστικές αντιλήψεις περί "θρησκευτικού πλουραλισμού" και "πολυπολιτισμικότητας" που προωθούνται από τα σκοτεινά κέντρα εξουσίας σήμερα,η εξήγηση για το οτι ο Θεος κατεύθυνε το Ισραήλ στο να εξολοθρεύσει όλα τα έθνη της Χαναάν (Δευτ.7: 1-7) ειναι εμφατικά το γεγονός οτι ήταν ειδωλολατρικές εθνότητες που εξασκούσαν βάρβαρες και δολοφονικές τελετουργίες(Δευτ 20:16-18).Αυτό,φυσικά,προϋποθέτει ότι οι ξένες θρησκείες (που εξασκούνταν από όλους τους ξένους λαούς) δεν γίνονταν καθόλου ανεκτές στο Ισραήλ.

5) Λόγω της απαγόρευσης των θρησκειών τους,έτσι και οι «ξένοι τρόποι» τους, δηλαδή η δημόσια έκφραση των διάφορων (αλλοθρήσκων) πολιτισμών τους,επίσης διωκόταν και τιμωρούταν από το νόμο,ειδικά δε στην περίπτωση υιοθέτησης τους από τους Ισραηλίτες(Σοφον.1:8,Νεεμ.13:24-25 κλπ.).

6) Ενώ απαγορευόταν στους Ισραηλίτες να δανείζουν στους ομοφύλους τους με τόκο,τους χορηγούταν ειδική άδεια προκειμένου να δανείζουν με τόκο σε ξένους(Δευτ. 23:20). Και ενώ όλα τα χρέη μεταξύ των Ισραηλιτών εξαλείφονταν κάθε επτά χρόνια(Δευτ.15:1-2),τα χρέη των ξένων προς τους Ισραηλίτες διατηρούνταν(Δευτ.15:3). Έτσι, ο ντόπιος είχε μια επιπλέον οικονομική προστασία σύμφωνα με το νόμο,την οποία δεν απολάμβανε ο αλλοδαπός.Σήμερα,αυτό θα θεωρούταν ως «εκμεταλλευτική δανειοδότηση με βάση τη φυλή ή την εθνική προέλευση».

7) Άλλες φυλές(Γέν.28:6,Δευτ.7:3,Ωσηέ.23:12-13,1 Βασιλ.11:1-2,Εσδράς 9:1-4,12,10:23,Νεεμ. 10:30,13: 23-30) καθώς και άλλες συγκεκριμένες σημιτικές φυλές (Δευτερ.23:3),απαγορεύονταν να έρθουν σε γάμο με Ισραηλίτες και να ενταχθούν στο εθνικό τους σώμα.Ναι,ο προφήτης Εσδράς έλεγξε σκληρά τον Ισραήλ για το οτι παντρεύτηκε αλλοδαπές: "Ο Εσδρας ο ιερεύς εσηκώθη και είπε προς αυτούς· “σεις έχετε παραβή την εντολήν του Θεού και επήρατε και εγκατεστήσατε εις τα σπίτια σας γυναίκας ξένας και έτσι προσθέσατε νέαν αμαρτίαν επί του ισραηλιτικού λαού."(Εσδράς 10:10). Πολλές από αυτές,μάλιστα,δεν ήταν καν από τα έθνη της Χαναάν, αλλά μάλλον απαριθμούνται στα βιβλία του Εσδρά και του Νεεμία ως Αιγύπτιες, Σιδωνίτισσες ή Χετταίες, αλλά οι προφήτες καταδίκαζαν τους γάμους αυτούς όχι λιγότερο από αυτούς με γυναίκες απο τους λαούς της Χαναάν και εξόριζαν τις γυναίκες αυτές,καθώς και τους απογόνους τους(Δευτ.23:2).


8) Το να γεννηθείς στη ισραηλιτική γη δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση "υπηκοότητα",πόσο μάλλον "ιθαγένεια".Αντιθέτως,τα "παράνομα μωρά" δεν είχαν καμία αξίωση.Ακόμα και τα μικτά αγόρια δεν αναγνωρίστηκαν ως νόμιμοι κληρονόμοι,ούτε ως πολίτες, αλλά ως μπάσταρδοι(νόθοι) (Δευτ.23:2,Σοφον.9:6).Μόνο αν και οι δύο γονείς ήταν από την ίδια εθνότητα,ένα παιδί θεωρούταν νόμιμος κληρονόμος και πολίτης του κράτους  (Αριθ.27,36,Λευ.21:14). Έτσι, αποκλείονταν όχι μόνο το φαινόμενο του "παράνομου μωρού",αλλά και η επιμιξία και η διαφυλετική υιοθεσία.


9) Οι ξένες φυλές μπορούσαν να αγοραστούν και να κρατηθούν ως ιδιόκτητοι δούλοι για πάντα, μεταβιβαζόμενοι ως ιδιοκτησία από γενιά σε γενιά,αλλά οι Ισραηλίτες δεν μπορούσαν να θεωρηθούν ως τέτοιοι(Λευ.25:44-46) αλλά παρέμεναν δούλοι μόνο για επτά έτη.(Παρ.21:2,Δευτ.15:12).


10) Οι αλλοδαποί δεν είχαν την δυνατότητα να μετακινούνται δίχως επιτήρηση στην Γη του Ισραήλ.Λόγω του γεγονότος ότι όλα τα  καταλύματα βρίσκονταν στην δικαιοδοσία μιας φυλής του Ισραήλ,οι ξενοι παρέμεναν δεσμευμένοι στην εν λόγω οικογένεια,τη φυλή και τη φατρία,υπό την πατριαρχική εποπτεία των Ισραηλιτών αρχόντων που δίδασκαν και επέβαλλαν τον νόμο,την πίστη και τα έθιμα τους στις ενέργειες των ξένων (π.χ., Εξ.20:10).Οι αλλοδαποί εργάτες κάτω από την "εργατική βίζα",αν θέλετε και οι ταξιδιώτες κάτω από αυτό που ισοδυναμούσε με την "ταξιδιωτική βίζα" έπρεπε να συνάψουν ενα είδος συμβολαίου με τους ντόπιους για την κατοικία τους και για να αποκτήσουν το δικαίωμα να παραμένουν στη χώρα.Μόνο με τη δέσμευση ενός ξένου σε έναν Ισραηλίτη ο ξένος αποκτούσε νομική υπόσταση (Δευτ.1:16).


Συμπέρασμα:

Η επίκληση των νόμων που αναφέρονται στην παλαιά διαθήκη δεν έχει,ούτως η άλλως,κανέναν νόημα καθώς πρόκειται περι νόμων που αφορούσαν ειδικά το ισραηλιτικό έθνος και στην συγκεκριμένη περίοδο.Οι νόμοι αυτοί δεν είχαν και ούτε έχουν εφαρμογή στον Χριστιανισμό.Αντιθέτως,ο Χριστιανισμός και ιδιαίτερα η ορθοδοξία,βασίζεται στην καινή διαθήκη,σύμφωνα με την οποία ο Χριστιανός ωφείλει να τηρεί -στο σημείο που δεν συγκρούεται με την πίστη του- τον νόμο του κράτους στο οποίο ανήκει(Ματθ. 22,21).

Συνεπώς,η επίκληση αυτών των νόμων από τους μαρξιστές ψευτοχριστιανούς είναι οχι μόνο εντελώς αυθαίρετη,αλλά και βαθύτατα υποκριτική,καθώς επικαλούνται μόνο τους λευιτικούς νόμους που συμφέρουν το αφήγημά τους ενώ αποκρύπτουν άλλους με τους οποίους προφανώς και διαφωνούν.Και δεν είναι μόνο οι νόμοι που αναφέραμε αλλά και πολλοί άλλοι όπως πχ.η επιβολή της θανατικής ποινής για την ομοφυλοφιλία(Λευιτ.20:13),την μοιχεία(Λευιτ.20:10),την πορνεία (Δευτ.22:24),τον προσηλυτισμό(Δευτ.13:5),την έκτρωση(Εξοδ.21:22-25) ,που και μόνο στο άκουσμα των οποίων οι εν λόγω "προοδευτικοί" διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους.Αλλη μια απόδειξη της υποκρισίας και του κίβδηλου χριστιανικού φρονήματος τους.Δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά ο Θεός,ούτε η ορθή χριστιανική πίστη,ούτε καν η σωτηρία της ψυχής των ανθρώπων.Το μόνο που τους απασχολεί είναι να συμβιβάσουν αρχικά τον χριστιανισμό με τον άθεο μαρξισμό,απορρίπτοντας ουσιαστικά την πνευματικότητα και την ίδια την ουσία του Χριστιανισμού που είναι η πνευματική σωτηρία του ανθρώπου,σταδιακά αντικαθιστόντας τον με τον άθεο υλιστικό μαρξιστικό ανθρωπισμό,ο οποίος μεταξύ άλλων απαιτεί την κατάργηση των διακριτών εθνών και την εθνική αλλοίωση των λαών. 

Στην συγκεκριμένη περίπτωση,ο "αριστερός χριστιανός" επιμένει, παρά την απλή ανάγνωση του κειμένου και πέρα απο κάθε υγιή ερμηνεία του,ότι οφείλουμε να παίρνουμε την (εκτός πλαισίου) αρχή του «ενός νόμου για αυτόχθονα και ξένο» ως άρνηση της ίδιας της ύπαρξης ξένων. Δηλαδή,παρά το γεγονός του οτι το ίδιο το κείμενο προϋποθέτει την ουσιαστική ύπαρξη ξένων λαών και τη διαχρονική τους διάκριση,οι μαρξιστές-φιλελεύθεροι απαιτούν να υποθέσουμε ότι οι αλλοδαποί - ειδικά οι ευρισκόμενοι στο έδαφός μας - δεν υπάρχουν και ότι όλη η ανθρωπότητα είναι αδιαφοροποίητη. Θεωρούν,με άλλα λόγια ότι ο ίδιος Θεός έκανε τις διακρίσεις των φυλών και των εθνοτήτων μεταξύ των ανθρώπων και μιλάει με βάση αυτές τις κατηγορίες στη Γραφή μόνο και μόνο για να διατάζει ότι οι πιστοί πρέπει να προσποιούνται το αντίθετο.Αυτό φυσικά,όπως αποδείξαμε,δεν ισχύει σε καμία περίπτωση.

Όπως και με την περίπτωση του "Χρυσού Κανόνα" (όσα θέλετε να κάνουν εις σας οι άνθρωποι, παρόμοια και σεις να κάνετε εις αυτούς) και με τη δεύτερη μεγαλύτερη εντολή (να αγαπάς τον γείτονά σου ως τον εαυτό σου),εαν επιτρέψουμε να ερμηνεύονται (αυτές οι βιβλικές αρχές) μέσα από το πρίσμα του εξισωτικού μαρξιστικού ανθρωπισμού,αντί της ίδιας της Γραφής,ανατρέπεται ολόκληρη η έννοια της ηθικής και τα πάντα περιορίζονται σε έναν ο γνωστικό ηθικό σχετικισμό,ενώ εν τέλει οδηγούμαστε σε μια κήρυξη πολέμου ενάντια σε όλες τις διακρίσεις -έθνος, λαός,οικογένεια και,ναι,ακόμη και δόγμα- οριστικά.

Αν,λοιπόν,γνωρίζουμε ένα δέντρο απο το φρούτο του,τότε το δέντρο της ερμηνείας που θέτει τον Χριστιανισμό ως μια μαλθουσιανή,αυτοαναιρούμενη και αυτοκαταστρεπτική θρησκεία θανάτου, μπορεί να απορριφθεί με ασφάλεια,διότι "Ο κλέπτης δεν έρχεται, ει μη μόνον δια να κλέψη και να σφάξη και να καταστρέψη. Εγώ όμως ήλθα, δια να έχουν τα πρόβατα ζωήν, δια να έχουν με το παραπάνω την τροφήν των και κάθε τι καλόν και χρήσιμον."(Κατα Ιωάννη 10:10).

ΕΧΑ/(με στοιχεία απο εδώ)